Loading images...

Alopecia bij de hond en kat

Met de term alopecia wordt een abnormale haaruitval bedoeld waarbij een normaal behaarde huid kaal wordt. Er zijn talloze oorzaken van haaruitval en kaalheid.

Congenitale of erfelijke alopecia: dit is een kaalheid die is aangeboren. Bij sommige rassen is kaalheid normaal, bijvoorbeeld bij de Sphinx, Peruaanse naakthond en de Chinese naakthond.

Secundaire alopecia: deze kaalheid wordt veroorzaakt door een onderliggende aandoening. Hierbij kan gedacht worden aan een allergie, bacteriële huidontsteking, schimmel of parasieten zoals mijten. Vaak kan er aan het uiterlijk en de locatie van de huidafwijkingen en de mate van jeuk al een idee worden verkregen om welke aandoening het gaat. Schimmel geeft bijvoorbeeld afgebroken haren en maar weinig jeuk, terwijl een bacteriële huidontsteking roodverkleuring en kleine bultjes op de huid geeft welke erg kunnen jeuken. Een vlooienallergie geeft veel jeuk met name op de rug en rond de staartbasis. Soms is het nodig om een afkrabsel te maken waarbij cellen van de huid worden geschrapen om onder de microscoop te bekijken. Op deze manier kunnen we evalueren of mijten de oorzaak zijn van de kaalheid.

Endocriene alopecia: dit is een kaalheid die ontstaat als gevolg van hormonale aandoeningen. De vacht wordt geleidelijk dunner en valt dan spontaan uit. Meestal is er sprake van een symmetrische kaalheid in het lendengebied, die gepaard kan gaan met een donkerdere verkleuring van de huid (hyperpigmentatie). Er is geen sprake van jeuk. Hormonale aandoeningen die endocriene alopecia kunnen geven zijn hypothyreoïdie (verminderde activiteit van de schildklier), hyperadrenocorticisme of Cushing (overproductie van cortisol), hyperoestrogenisme (overproductie van het vrouwelijke geslachtshormoon oestrogenen) en een tekort aan groeihormoon.

Psychogene alopecia: hiermee wordt haarverlies bedoeld als gevolg van een gedragsstoornis. Sommige dieren, met name katten, kunnen soms erg stressgevoelig zijn en gaan zichzelf overmatig likken om die stress kwijt te raken. Door dat likken wordt de huid langzaam kaal, met name tussen de liezen en de buik en krijgen de katten last van haarballen. Ook de hotspot, ook wel likgranuloom genoemd, is een vorm van psychogene alopecia. Vaak begint het met een kleine irritatie, bijvoorbeeld een tekenbeet, waarbij het dier erg aan die plek begint te likken, bijten of krabben. Hierdoor ontstaat een ontsteking die ze als het ware zelf maken en in stand houden.

Idiopathische alopecia: dit is een mooi woord voor een kaalheid waarvan we eigenlijk niet goed weten waardoor deze wordt veroorzaakt. Indien de alopecia in geen van de bovenstaande categorieën kan worden ingedeeld, valt de kaalheid in deze categorie.