Loading images...

Cherry-eye

Ontstaat door een vergroting van de klier van het derde ooglid. Deze klier zorgt voor een deel van de traanproductie van het oog. Door de vergroting zal het derde ooglid uitpuilen en een roze bultje wordt zichtbaar ter hoogte van de binnenste ooghoek van de hond. Een cherry-eye kan voorkomen aan een oog, maar vaak zullen twee ogen de aandoening vertonen.

Bij verschillende hondenrassen komt deze aandoening vaker voor, zoals de Engelse Bulldogs, Beagles, Cockers, Spaniels, Boston Terriers, Bassets en de Pekingees. Bij deze rassen zien we dat pups van ongeveer 3 tot 6 maanden oud al de aandoening kunnen krijgen.

De uitpuiling veroorzaakt meestal weinig irritatie aan het oog, maar wordt gezien als onesthetisch. Een cherry-eye kan na een tijd vanzelf wegtrekken. Mocht dit niet gebeuren en blijft de protrusie aanhouden, kunnen er toch letsels ontstaan aan het oog.

Er zijn twee mogelijke behandelingen. De eerste methode is het vasthechten van de klier aan de binnenkant van de ooghoek. Hiervoor moet de hond onder gehele narcose en zal hij 1 dag bij ons opgenomen worden. Deze techniek heeft geen nadelige effecten op de oogfunctie, maar er bestaat een kans dat de klier los geraakt en de cherry-eye terug komt. De tweede behandeling is het wegnemen van de klier. Dit is helaas niet zonder risico, wanneer men de klier wegneemt is er een kleine kans dat de traanproductie van het oog te minimaal wordt. Als de traanproductie te laag is, kan op den duur het oog gaan ontsteken en kunnen letsels ontstaan. Deze aandoening wordt keratoconjunctivitis sicca genoemd. Mocht er gekozen worden voor de betreffende behandeling, zullen we de eigenaar hierop wijzen. Het voordeel van deze ingreep is dat het een eenvoudige handeling is. Soms een lichte sedatie nodig, maar meestal is een plaatselijke verdoving voldoende en mag de hond na 10 minuten mee naar huis.

Na beide methodes van behandelen zal de eigenaar thuis het oog moeten zalven met een antibioticumhoudende zalf.