Loading images...

Malassezia pachydermatis

Malassezia pachydermatis is een gist, die net zoals bepaalde bacteriën in geringe hoeveelheden aanwezig is op de huid van elke hond of kat. Onder normale omstandigheden veroorzaakt dit geen problemen. Pas als de weerstand van het dier omlaag gaat, om welke reden dan ook, kan deze gist de overhand krijgen en leiden tot een ontsteking van de huid of de oren. Oorzaken van een verminderde weerstand zijn bv. een allergie (zie topics voedselallergie en atopie), een slechte vachtconditie, slechte huisvesting, ondervoeding,…

Honden van alle rassen kunnen huidproblemen van Malassezia pachydermatis krijgen, maar we zien het vaker bij honden met veel huidplooien en de rassen die in de literatuur vaak genoemd worden zijn de West Highland White Terriërs, Poedels, Bassets, Cocker Spaniëls en Teckels. Reuen en teven zijn even vaak aangedaan.

Symptomen:

Meest voorkomende symptomen zijn:

  • Jeuk
  • Roodheid van de huid
  • Kaalheid
  • Schilfers
  • Vochtige, stinkende huid
  • Hyperpigmentatie
  • Lichenificatie

De plaatsen die het vaakst aangetast zijn, zijn de lippen, ogen, poten, liezen, oksels en de hals.

Diagnose: 

De diagnose kan gesteld worden door het aantonen van een groot aantal gisten op de huid. Dit kan bijvoorbeeld m.b.v. een tapestrip afdrukje van de aangetaste plek. Vermits de gist ook normaal aanwezig is op het lichaam, is het van belang een grote hoeveelheid gisten te vinden.

Indien er een overgroei van Malassezia aanwezig is, is het belangrijk verder te kijken naar onderliggende oorzaken. Indien die aanwezig zijn, heeft het nl. weinig zin om enkel de gist te behandelen.

Therapie:

Indien er een onderliggende oorzaak wordt gevonden, is het uiteraard zaak deze eerst te behandelen. Vaak zullen dan ook de klachten veroorzaakt door Malassezia spontaan verdwijnen zonder allerhande agressieve middelen te moeten inzetten.

Als er geen onderliggende oorzaak te vinden is, kan de Malassezia infectie bestreden worden met Nizoral tabletten (ketoconazole). Helaas heeft Nizoral ook een aantal bijwerkingen. Zo is dit middel erg belastend voor de lever. Bij hele jonge of juist oudere dieren gebruiken we het middel liever niet. Eventueel kunnen we voorafgaand een bloedonderzoek doen om te kijken hoe het met de leverfunctie is gesteld. Als de leverfunctie erg slecht is, kunnen de problemen eventueel locaal behandeld worden met een zalf of met een speciale shampoo.