Loading images...

Urine onderzoek

Bepaalde ziekten kunnen bij onze huisdieren voor veranderingen in de urine zorgen. Urine is een belangrijk uitscheidings product van het lichaam en levert dan ook vaak toegevoegde informatie op over een patiënt. Hierna zal stapsgewijs het urineonderzoek beschreven worden zoals onze dierenartsen dat in onze kliniek doen. Indien nodig zal aan de eigenaar gevraagd worden om een VERS urinemonster in te komen leveren aan de balie.

ALGEMEEN ONDERZOEK VAN DE URINE

• Kleur

Normale urine is geel van kleur. De volgende afwijkende kleuren kunnen we waarnemen:

Zeer lichtgeel tot kleurloos: slecht geconcentreerde urine (zie verderop)

Zeer donkergeel: sterk geconcentreerde urine

Rood tot bruin: bloed of bloedkleurstoffen aanwezig

Geelbruin tot geelgroen: myoglobine of porfyrines aanwezig

Zeer donker geel bruin/groen: galkleurstoffen aanwezig

• Geur

Verse urine van een gezond dier stinkt niet. De urine van intacte katers daarentegen heeft een zeer sterke, penetrante geur onder invloed van hormonen. Ammoniaklucht wijst op een bacteriële infectie of op niet verse urine. Rottingsgeur ontstaat bij teveel eiwit in de urine (o.a. Bloed of pus). Een zoetige acetonlucht kunnen we aantreffen bij een dier met suikerziekte of bij katten met leververvetting doordat ze te lang niet of nauwelijks gegeten hebben.

• Helderheid

Normale urine van een gezond dier is helder. Urine van cavia’s en konijnen is echter altijd troebel. Bij onze overige huisdieren wijst troebel urine op cellen, gruis of slijm bijmenging. Troebele urine is altijd een reden om het sediment (zie verderop) na te kijken.

• Schuim

Al je urine schudt zal er altijd wat schuimvorming ontstaan wat weer verdwijnt. Blijft het schuim aanwezig, dan duidt dit op teveel eiwit in de urine. Is het schuim niet wit maar geel/bruin/groen dan zullen er teveel galzouten aanwezig zijn wat o.a. voorkomt bij een leveraandoening.

TESTSTRIP

Deze strips die je in de urine kunt dopen vallen onder de snel diagnostica. Met deze strips kun je snel informatie verkrijgen over een aantal afwijkingen in de urine.

• PH (zuurtegraad)

Normale urine van een hond of kat heeft een PH van 6-7. De urine van konijnen en cavia’s is minder zuur; PH 7.4-8.4. Hoe lager de |PH hoe zuurder de urine is. Een verhoging van de Ph wijst meestal op een bacteriële infectie. Een verlaging van de PH kan een gevolg zijn van verzuring van het bloed wat op kan treden bij een ernstige nierfunctie stoornis. De PH van de urine is sterk beïnvloedbaar door het dieet.

• Eiwit

In de urine van gezonde dieren komt eiwit niet in meetbare hoeveelheden voor. Alleen bij de hond mag een spoortje eiwit als normaal gezien worden. Teveel eiwit in de urine kan wijzen op ontsteking of bloeding in de urine wegen of op een beschadiging van de nieren. Bij hoge koorts of heftige lichamelijke inspanning kan ook tijdelijk een verhoogd eiwitgehalte in de urine optreden.

• Glucose

Glucose (= suiker) in de urine is een gevolg van een te hoge bloedsuikerspiegel. Dit duidt in vrijwel alle gevallen op suikerziekte (diabetes mellitus).

• Bloed

Als de teststrip positief kleurt op bloed is er of rode bloedkleurstof aanwezig (hemoglobine) of er zijn bloedcellen aanwezig in de urine. In het geval van bloedcellen zal de urine ook wat troebel zien. Verder onderzoek is nodig om het verschil aan te tonen (sediment ;zie later).