Het knaagdier dat niet wil niet eten

Als een knaagdier niet wil eten, anorexie genoemd, dan is dat een reden om meteen naar de dierenarts te gaan. Knaagdieren eten normaal gesproken de hele dag door. Op het moment dat ze stoppen met eten, komt er geen nieuw voedsel in de darmen. Hierdoor gaan de darmen na een bepaalde tijd stil liggen. Er ontstaat een energie tekort, uitdroging en bacteriën in de darm kunnen zich vermenigvuldigen en dit zal lijden tot het overlijden van het dier binnen 1 tot 3 dagen.

Er zijn veel redenen waarom een konijn of knaagdieren niet wil eten. Enkele belangrijke oorzaken zijn:

• gebitsproblemen
• verstopping in de darm
• algeheel ziek zijn

De tanden en kiezen van knaagdieren groeien heel het leven door. Door middel van kauwbewegingen zorgen de dieren zelf dat de tanden kort blijven. Problemen ontstaan echter wanneer er afwijkingen van de stand van de tanden en kiezen zijn. Hierdoor groeien zij door tot abnormale lengtes of ontstaan er scherpe punten. Voorbeeld hiervan zijn olifanttanden, dit zijn extreem lange voortanden bij een konijn of cavia. Doorgroeiende tanden en kiezen kunnen wondjes veroorzaken in de mond of moeilijkheden met het eten met zich meebrengen. Wanneer een knaagdier last heeft van zijn gebit kunnen de volgende symptomen waargenomen worden: voer in de bek nemen maar direct weer laten vallen, veel speekselen en niet willen eten of drinken. De dierenarts zal een uitgebreid gebitsonderzoek uitvoeren en als nodig de tanden en kiezen knippen. Daarnaast zal er vaak pijnmedicatie gegeven worden aan het dier.

Het stoppen van eten kan ook een teken zijn dat het maag-darmstelsel niet meer werkt zo als het hoort te werken. Een knaagdier kan niet braken en wanneer er een verstopping ontstaat in de darmen zullen veel dieren geen voer meer willen innemen. Dit komt door de buikpijn en de misselijkheid die het dier ervaart. Een verstopping wordt voornamelijk veroorzaakt door haarballen die zich bevinden in de darmen of ander niet-verteerbaar materiaal. Ook kan een verstopping tot stand worden gebracht wanneer er voer in de darmen zit en de darmen werken harder dan normaal. Al het vocht trekt uit het verteerde voer en een harde prop blijft over. Het dier stopt met eten en ook wordt er geen ontlasting meer gezien. De dierenarts zal bij het palperen in de buik een massa voelen, ook een röntgenfoto van de buik kan gemaakt worden. De behandeling bestaat uit het zo snel mogelijk weg krijgen van de verstopping door het dier te laxeren.

Algemeen ziek zijn kan leiden tot een verminderde eetlust. Vele ziektes kunnen hiervan de oorzaak zijn, van infectieuze ziektes van het ademhalingsstelsel tot een blaasontsteking. Knaagdieren kunnen immers net als honden en katten ook inwendige ziektes krijgen. De dierenarts kan hiernaar verschillende onderzoeken doen, zoals een bloedonderzoek, urineonderzoek, echografie van de buik of een röntgenfoto maken van de borstkast.

Naast het behandelen van de oorzaak van het niet willen eten van het dier, moet er ook voor gezorgd worden dat het knaagdier weer gaat eten. Dit gebeurt door middel van dwangvoeren. Met als voornaamste doelen: het vochtbalans weer te normaliseren, het maagdarmstelsel weer te activeren en energie binnen te krijgen. Dwangvoeren moet minimaal 4 x per dag gebeuren. Dit is erg belangrijk, omdat gezonde knaagdieren ook elke paar uur eten en het maagdarmstelsel moet heel de dag actief zijn. Daarnaast krijgt het dier medicatie om de maaglediging te stimuleren en de darmbewegingen tot gang te brengen. Het dwangvoer dat wij adviseren is Critical Care®, dit is gedroogd hooi dat in kleine stukjes is gesneden en waarvan een papje gemaakt kan worden als er water bij gedaan wordt. Ook kunnen wortelhapjes voor baby’s gegeven worden aan de knaagdieren. Deze zorg wordt het liefst thuis gegeven, maar kan ook door de dierenarts gedaan worden. Hiervoor wordt het dier opgenomen in de kliniek. Het voordeel hiervan is dat het knaagdier nauw in de gaten gehouden wordt, maar het kan ook erge stress met zich mee brengen. Erge stress kan lijden tot abnormaal gedrag bij het knaagdier en zelfs tot het niet willen eten, wat we juist willen voorkomen. Daarom geven wij de voorkeur als het dier thuis wordt verzorgt, zeker wanneer de conditie dit toelaat.

Samen met konijnen, ratjes en hamsters worden cavia’s steeds vaker als huisdier gehouden. Ze zijn gemakkelijk te huisvesten, vragen geen erg intensieve verzorging en hebben een hoge knuffel- en aaibaarheidsfactor. Hierdoor komen er ook steeds meer cavia’s bij de dierenarts terecht. Naast de bekende tand- en spijsverteringsproblemen, is ook jeuk een vaak voorkomende klacht.

Net zoals honden en katten kunnen ook cavia’s allerlei parasieten of schimmels krijgen. Vaak brengen ze dit al mee vanuit de dierenspeciaalzaak. Ook stress en overpopulatie werken deze problemen in de hand. Af en toe ligt de oorzaak bij een nieuwe baal hooi of stro waarin enkele mijten of schimmels wisten te overleven.

In alle gevallen valt het de eigenaar op dat zijn nieuwe huisdier plots kaal wordt en zich voortdurend krabt, soms zelfs tot bloedens toe. Hierdoor krijgt hij kale plekken en korsten. Bovendien kunnen deze wonden ook nog eens geïnfecteerd geraken. Afhankelijk van de locatie van de letsels kan de dierenarts zich vaak al een idee vormen over welk probleem het gaat. Zo komen schimmels vaak eerst aan het snoetje voor, terwijl de parasieten eerder achteraan zitten.

Een definitieve diagnose kan pas gesteld worden door verder onderzoek. Hiervoor zal de dierenarts een afkrabseltje maken of enkele haren plukken. Mijten, luizen en vlooien (of hun eitjes) worden zo vaak zichtbaar onder de microscoop. Indien er aan schimmel gedacht wordt, zal er een cultuurtje ingezet worden.

Parasitaire infecties zijn gelukkig vrij eenvoudig te behandelen! Hiervoor geven wij een injectie met een parasieten-dodend middel. Deze injectie wordt na 10 dagen nog eens herhaald. Indien uw cavia schimmel heeft, zal u hem moeten gaan wassen met een speciale shampoo.

In alle gevallen is het erg belangrijk dat u alle aangetaste diertjes behandeld en dat ook de kooi goed ontsmet wordt om herbesmetting te vermijden. Vaak zal de dierenarts vragen om even op controle te komen om zeker te zijn dat het probleem opgelost is.

Belangrijk om weten, is dat sommige van deze problemen “zoönosen” zijn; dit betekent dat zij ook bij de mens problemen kunnen veroorzaken. De belangrijkste hierbij zijn de schimmels die bij ons tot de zogenaamde ‘katharinawielen” leiden. Ook Trixacarus caviae (een bepaalde mijtsoort) kan tijdelijk bij de mens bijten met jeuk en rode puntjes tot gevolg.

Jeuk is vooral een vervelend probleem wat tot erge letsels kan leiden indien er niets aan gedaan wordt. Wanneer u er echter snel bij bent en de cavia goed behandeld kan worden, zullen de problemen vrij snel opgelost zijn zodat u weer lekker met uw huisdiertje kan knuffelen.

Ook de kleinste huisdieren hebben een belangrijke plaats in onze praktijk. Konijnen, knaagdieren, fretten, ze hebben elk hun eigen specifieke kenmerken. Als eigenaar is het belangrijk te weten waar je op moet letten bij de verzorging van je huisdier. Hieronder vind je algemene handleidingen over het houden van konijnen, knaagdieren en fretten, samengesteld door het LICG.